40 หะดีษ อันนะวาวียฺ

หะดีษที่  33 พื้นฐานของการตัดสินความในอิสลาม


 โดย  อิหม่ามอบูซะกะรียา ยะหฺยา อิบนิ ชะร็อฟ อันนะวาวีย

แปลโดย วะร่อซะตุซซุนนะฮฺ

 

عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُمَا، أَنَّ رَسُوْلَ اللهِ صَلَّى الله عليه وسلم : لَوْ يُعْطَى النَّاسُ بِدَعْوَاهُمْ، لاَدَّعَى رِجَالٌ أَمْوَالَ قَوْمٍ وَدِمَاءَهُمْ، لَكِنَّ الْبَيِّنَةَ عَلَى الْمُدَّعِيْ وَالْيَمِيْنَ عَلَى مَنْ أَنْكَرََ

[حديث حسن رواه البيهقي وغيره هكذا، وبعضه في الصحيحين]

33 – มีรายงานจากท่านอับดุลลอฮ์ อิบนุ อับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา เล่าว่า : ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะซัลลัม และได้กล่าวว่า : “หากว่ามนุษย์ได้รับตามที่พวกเขาได้กล่าวอ้าง กลุ่มหนึ่งก็จะต้องอ้าง ในการเอาทรัพย์สินของอีกกลุ่มหนึ่ง และอ้างในการละเมิดชีวิตของพวกเขาเป็นแน่ แต่ว่าผู้ที่กล่าวอ้าง จะต้องแสดงหลักฐาน และผู้ที่ปฏิเสธก็จะต้องสาบาน


(ฮะดีษฮะซัน บันทึกโดยบัยฮากีย์และคนอื่น ๆ ด้วยสำนวนนี้ บางส่วนของฮะดีษนี้อยู่ในบันทึกของบุคอรีย์ และมุสลิม)


 


@ เขียนโดย เว็บมาสเตอร์ warasatussunnah.net  E-mail : warasatussunnah@hotmail.com วันที่ 7 มกราคม 58 เวลา 09.40  น.