ลักษณะวิธีการละหมาดตามซุนนะฮ์
ตอนที่ 5


 โดย อ.อับดุลลอฮฺ สุไลหมัด

 

12. ตัสบีห์และดุอาอ์ในสุญูด ( أَذْكَارُالسُّجُوْدِ )

เมื่ออวัยวะทั้งเจ็ดส่วนแนบสนิทกับพื้นเรียบร้อยแล้ว ให้กล่าวบทตัสบีห์และบทดุอาอฺที่มีรายงานจากท่านรอซูลุ ลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เช่น บทตัสบีห์ต่อไปนี้

12.1 ให้กล่าวว่า

سُبْـحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى

คำอ่าน ( ซุบหานะ ร็อบบิยัล อะอฺลา์ )

มหาบริสุทธิ์ยิ่ง พระผู้อภิบาลแห่งข้าพระองค์ ผู้ทรงสูงส่งยิ่ง

บันทึกโดยมุสลิม

12.2 หรือให้กล่าวว่า

سُبْـحَانَكَ اللَّهُـمَّ رَبَّنَا وَبِـحَـمْدِكَ اللَّهُـمَّ اغْفِرْ لِيْ

คำอ่าน ( ซุบหานะกัลลอฮุมมะ ร็อบบะนา วะบิฮัมดิก้า อัลลอฮุมมัฆฟิรฺลีฺ )

มหาบริสุทธิ์ยิ่งพระองค์ท่าน โอ้อัลลอฮ์ โอ้พระผู้อภิบาลของเรา และด้วยการสรรเสริญพระองค์ ขอทรงโปรดประทานอภัยโทษแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม

12.3 หรือให้กล่าวว่า

سُبُّوْحٌ قُدُّوْسٌ رَبُّ المَلاَئِكَةِ وَالرُّوْحِ

คำอ่าน ( ซุบบูฮุน กุ้ดดูซุน ร็อบบุล มะลาอิกะติ วัรรูหฺฺ )

ผู้ทรงบริสุทธิคุณยิ่ง ผู้ทรงศักด์สิทธิ์ยิ่ง พระผู้อภิบาลแห่งมวลมลาอิกะฮฺทั้งหลายและญิบรีล

บันทึกโดยมุสลิม

12.4 หรือให้กล่าวว่า

اللَّهُـمَّ لَكَ سَجَدْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَـمْتُ، سَجَدَ وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ، وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ، تَـبَارَكَ اللهُ أَحْسَنُ الخَالِقِينَ

คำอ่าน ( อัลลอฮุมมะ ละกะ สะญัดตุ, วะบิกะ อามันตุ, วะละกะ อัสลัมตุ, สะญะดะ วัจญ์ฮิยะ ลิลละซี เคาะละเกาะฮุ วะ เศาวะเราะฮุ, วะ ชั๊กเกาะ ซัมอะฮุ วะ บะเศาะเราะฮู, ตะบาเราะกัลลอฮุ อะห์สะนุล คอลิกีน )

โอ้อัลลอฮ์ เฉพาะพระองค์เท่านั้นที่ข้าพระองค์กราบสุญูด และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่ข้าฯศรัทธามั่น และต่อพระองค์เท่านั้นที่ข้าฯยอมจำนน ใบหน้าของข้าฯได้กราบสุญูดแด่ผู้ที่สร้างมัน ให้มันมีรูปทรง ที่สวยงาม และสร้างให้มีใบหูและดวงตา ดังนั้นบริสุทธิ์ยิ่งแล้วอัลลอฮฺผู้ทรงสรรสร้างที่ดียิ่ง

บันทึกโดยมุสลิม

12.5 หรือให้กล่าวว่า

اللَّهُـمَّ اغْفِرْ لِيْ ذَنْبِيْ كُلَّهُ، دِقَّهُ وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَـهُ وَ آخِرَهُ، وَعَلانِيَتَـهُ وَسِرَّهُ

คำอ่าน ( อัลลอฮุมมัฆฟิรฺลี ซันบี กุลละฮุ, ดิ๊กเกาะฮู วะ ญิลละฮุ, วะเอาวะละฮู วะ อาคิเราะฮุ, วะ อะลานิยะตะฮู วะ สิรเราะฮูิ )

โอ้อัลลอฮฺ ขอพระองค์ทรงประทานอภัยแก่ข้าพระองค์ในความผิดบาปทั้งหลายของข้า ฯ ทั้งเล็ก และใหญ่ ทั้งครั้งแรก (เก่า) และครั้งหลัง (ใหม่) ทั้งที่เปิดเผยและหลบซ่อน

บันทึกโดยมุสลิมและอาบูดาวูด

12.6 หรือให้กล่าวว่า

اللَّهُـمَّ أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ،    لا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ

คำอ่าน ( อัลลอฮุมมะ อะอูซุบิริฎอกะ มิน สะเคาะฏิก, วะ บิมุอาฟาติกะ มิน อุกูบะติก, วะอะอูซุบิกะ มินกะ, ลา อุห์ซี ษะนาอัน อะลัยกะ, อันตะ กะมา อัษนัยตะ อะลา นัฟซิกุ )

โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองด้วยความพอพระทัยของพระองค์จากความพิโรธของ พระองค์ และข้าฯขอความคุ้มครองด้วยการให้ความปลอดภัยของพระองค์จากการลงโทษของพระองค์ และข้าฯขอความคุ้มครองด้วยพระองค์จากพระองค์เอง ข้าฯมิอาจจะนับการสรรเสริญสดุดีต่อพระองค์ ได้ พระองค์ทรงเป็นเช่นที่พระองค์ได้สรรเสริญแก่พระองค์เอง

บันทึกโดยมุสลิม

12.7 หรือให้กล่าวว่า

سُبْـحَانَكَ وَبِـحَـمْدِكَ لاَ إلَـهَ إلاَّ أَنْتَ

คำอ่าน ( ซุบหานะกะ วะ บิหัมดิกะ ลาอิลาฮะ อิลลา อันตะุ )

บริสุทธิ์ยิ่งพระองค์ท่าน และด้วยการสรรเสริญพระองค์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์

บันทึกโดยมุสลิม

และเป็นการสมควรอย่างยิ่งที่ผู้ละหมาดจะเลือกใช้สำนวนตัสบีห์ต่างๆนี้ตามโอกาสและความสะดวก ทั้งนี้เพื่อ เป็นการรักษาไว้ซึ่งซุนนะฮฺแบบอย่างของท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ให้ครบทุกรูปแบบ และควรอยู่ในท่าสุญูดอย่างสงบและสำรวม กล่าวบทตัสบีห์อย่างน้อย1 ครั้ง ที่ดีควรกล่าว 3 ครั้งหรือมากกว่านี้ และควรกล่าวบทดุอาอ์อื่น ๆ ให้มากๆตามปรารถนา

เพราะการสุญูดนั้นถือว่าเป็นอิริยาบถที่บ่าวหรือผู้ละหมาดได้ใกล้ชิดอัลลอฮ์มากที่สุด ท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม จึงส่งเสริมให้ดุอาอฺวิงวอนขอจากอัลลอฮ์ในขณะสุญูดให้มากที่สุด ท่านอาบูฮุรอยเราะฮ์ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ รายงานว่า รอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า

أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكْثِرُوا الدُّعَاءَ

วาระที่บ่าวจะได้อยู่ใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้ามากที่สุดคือในขณะสุญูด ดังนั้นพวกท่านจงดุอาอฺวิงวอน ให้มาก ๆ เถิด

บันทึกโดยอะหมัด,มุสลิม,อาบูดาวูดและอันนซาอีย์

13. เงยขึ้นนั่งระหว่างสองสุญูด ( الرَّفْعُ مِنَ السُّجُوْدِ )

จากนั้นให้เงยศีรษะขึ้นจากท่าสุญูด พร้อมกล่าวตักบีรฺ ( اَللهُ أَكْبَرُ ) แล้วนั่งแบบ “อิฟติรอช” ( افتراش ) คือนั่งให้ ก้นทับบนเท้าซ้ายที่แบนราบกับพื้น ปลายนิ้วเท้าขวายันพื้น และชี้ไปทิศกิบละฮฺ วางฝ่ามือทั้งสองทาบลง บนหน้าขาหรือหัวเข่า แบฝ่ามืออกเล็กน้อยไม่นิ้วมือชิดติดกัน และให้ปลายนิ้วมือทั้งหมดชี้ตรงไปทิศกิบละฮ์

และในบางครั้งให้นั่งแบบ “อิกอาอ์” คือนั่งโดยให้เท้าทั้งสองตั้งชันยันกับพื้นไว้ แล้วนั่งลงบนส้นเท้าทั้งสอง ด้วยอาการสำรวมและสงบนิ่ง แล้วกล่าวบทดุอาอ์ในขณะนั่ง

14. ดุอาอ์ขณะนั่งระหว่างสุญูด ( أَذْكَارُ الْجَلْسَةِ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ )

จากนั้นให้กล่าวบทดุอาอ์และซิกรุลลอฮ์ที่มีรายงานจากท่านรอซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ดังเช่นดุอาอ์ต่อไปนี้

14.1 หรือให้กล่าวว่า

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيْ وَارْحَمْنِيْ وَعَافِنِيْ وَاهْدِنِيْ وَارْزُقْنِيْ

คำอ่าน ( อัลลอฮุมมัฆฟิรลี  วัรฮัมนี,  วะอาฟินี, วะฮฺดีนี,, วัรซุกนี )

โอ้อัลลอฮ์ ขอพระองค์ทรงโปรดประทานอภัยแก่ข้าพระองค์ โปรดเมตตาข้าฯ โปรดให้ความปลอดภัย แก่ข้าฯ โปรดชี้นำข้าฯ และโปรดประทานปัจจัยดำรงชีพแก่ข้าฯ

บันทึกโดยอะหมัดและอบูดาวูด

14.2 หรือให้กล่าวว่า

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَارْحَمْنِيْ وَاجْبُرْنِيْ وَارْزُقْنِيْ وَارْفَعْنِيْ

คำอ่าน ( ร็อบบิฆฟิรฺลี  วัรฮัมนี , วัจญ์บุรนี , วัรซุกนี วัรฟะอฺนีี )

โอ้พระผู้เป็นเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดประทานอภัยแก่ข้าฯ โปรดเมตตาข้าฯ โปรดปกครองดูแลข้าฯ โปรดประทานปัจจัยดำรงชีพแก่ข้าฯ โปรดยกฐานะข้าฯ

บันทึกโดยอิบนุมาญะฮฺ

14.3 หรือให้กล่าวว่า

رَبِّ اغْفِرْ لِيْ، رَبِّ اغْفِرْ لِيْ

คำอ่าน ( ร็อบบิฆฟิรลี ร็อบบิฆฟิรลีี )

โอ้พระผู้เป็นเจ้าข้าพระองค์ ขอทรงประทานอภัยแก่ข้าพระองค์  โอ้พระผู้เป็นเจ้าข้าพระองค์ ขอทรงประทานอภัยแก่ข้าพระองค์

บันทึกโดยอะหมัด,อาบูดาวูด,อันนะซาอีย์และอิบนุมาญะฮฺ

หลังจากนั้นให้กล่าวตักบีรฺ แล้วลงสุญูดครั้งที่สอง พร้อมกล่าวตักบีรฺ ( اَللهُ أَكْبَرُ ) แล้วปฏิบัติเหมือน กับที่ปฏิบัติใน การสุญูดครั้งแรกดังที่กล่าวมาแล้ว หลังจากนั้นให้เงยศีรษะขึ้นจากสุญูดครั้งที่สอง พร้อมกล่าวตักบีรฺ “อัลลอฮุอักบัรฺ” แล้วลุกขึ้นยืนเพื่อทำละหมาดในร็อกอะฮฺที่สองต่อไป โดยใช้ฝ่ามือทั้งสองยันพื้นแล้วลุกขึ้น (หรืออาจกำมือทั้งสองขณะยันพื้นหรือจับที่หัวเข่าขณะลุกขึ้นก็ได้) โดยไม่ต้องยกมือทั้งสองและไม่ต้องอ่าน ดุอาอ์อิสติฟตาหฺอีก ให้เอามือกอดอก แล้วปฏิบัติเหมือนในร็อกอะฮฺแรกทุกขั้นตอนดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น เพียงแต่ใช้เวลาให้สั้นกว่าร็อกอะฮฺแรกเล็กน้อย

อนึ่ง อนุญาตให้นั่งพักระยะสั้นๆหลังจากเงยศีรษะขึ้นจากสุญูดครั้งที่สองในร็อกอะฮ์ที่หนึ่งก่อนยืนขึ้นทำร็อกอะฮ์ ที่สอง โดยนั่งให้เส้นสาย ข้อกระดูกต่างๆของร่างกายอยู่ในสภาพที่ผ่อนคลาย พร้อมลุกชึ้นทำร็อกอะฮ์ต่อไป การนั่งนี้เรียกว่า (ญัลสะตุลอิสติรอหะฮฺ) ซึ่งไม่มีการอ่านบทดุอาอ์หรือคำซิกรุลลอฮ์ในขณะนั่งพักแต่อย่างใด


ย้อนกลับ ตอนที่ 4                                                                                                 ถัดไป ตอนที่ 6  

 


@ เขียนโดย เว็บมาสเตอร์ warasatussunnah.net  E-mail : warasatussunnah@hotmail.com วันที่ 30 ธันวาคม 56 เวลา 22.00 น.